मार्च 18, 2008 at 9:39 सकाळी (कविता)
सये, आज भिजलो तुझ्या अमृताने,
मी स्पर्शात ओल्या न्हाऊन आलो…
सवे, पाहिला मी हर्ष अंबराचा,
मी सोहळा दिशेचा पाहुन आलो…..
डोळ्यात तुझीया निजे सावली,
पैंजणे फुलांची सजे पावली…
प्रवास उद्याचा तुझा मखमली..,
मी वाटा सुगंधी शोधुन आलो…..
अंगणी चांदण्याची बरसात होते,
सर ही रुपेरी दारात येते…..
आता धुकेरी नको त्या मशाली,
मी चांद नभीचा घेउन आलो…….
हे बोल माझे तु ओळखावे,
अन, राज सारे तुज आकळावे
वा-यासवे सुर माळुन घे तु…
मी अंतरा तुझाच गाउन आलो….
-सचिन काकडे [मार्च १७, २००८]
फक्त तुझ्यासाठीच “हा खेळ सावल्यांचा”
2 प्रतिक्रिया
मार्च 18, 2008 at 9:39 सकाळी (कविता)
हीच ती परी, हीच ती अप्सरा…
हाक अंतरी, भास आहे खरा…..
भरऊन्हात चांदणी ही कोठुन आली,
गंध यौवनाचे उधळे ही भोवताली….
हे रुप-वादळाचे नवे रंग कुठले…?
पाखरु मनाचे शोधीती आसरा…..
हीच ती परी, हीच ती अप्सरा…
हाक अंतरी, भास आहे खरा…..
फुलल्या कळीचा हा दर्वळे सुवास
हृदय बावरे का? अधीरलेत श्वास…
हे मुके गीत ओठातुनी कैसे निघाले?
हरविले सुर सारे, भुललो मी अक्षरा…….
हीच ती परी, हीच ती अप्सरा…
हाक अंतरी, भास आहे खरा…..
-सचिन काकडे [मार्च १७, २००८]
फक्त तुझ्यासाठीच “हा खेळ सावल्यांचा”
प्रतिक्रिया नोंदवा