बहरला रातरंग
रंगानेच भास दिला
गर्द रान धडपडती
हसु आले पाकळीला
रंगानेच भास दिला
गर्द रान धडपडती
हसु आले पाकळीला
रास करी कान्हा
अन राधाही संगतीला
यमुनेतुनी स्वर येती
सुर फ़ुटे बासरीला
छन-छनननन वाजे वारा
पान झुले सोबतीला
चांद मग्न तरी सुरु
पुनवेच्या रातलीला
रात चढे, स्वप्न पडे
झोपलेल्या चांदणीला
लाजली ती ह्सली अन
उगा मिटे पापणीला
कशी रातही भरात आली
शोधे कुण्या सावलीला?
कळवळते, आळवते
हाक देते चाहुलीला?
साज खुले, गंध फ़ुले
ओठांनी स्पर्श दिला
श्वास तप्त जाळती
शब्दांच्या साखळीला
–सचिन काकडे [ जुन २६,२००८]
फ़क्त तुझ्यासाठीच ” हा खेळ सावल्यांचा”
© सचिन काकडे

shrikrishnasamant म्हणाले,
सप्टेंबर 13, 2008 at 11:50 pm
रास करी कान्हा
अन राधाही संगतीला
यमुनेतुनी स्वर येती
सुर फ़ुटे बासरीला
हे कडवं खूपच आवडलं.छान कविता लिहिलीत.
खूपच छान कविता लिहिता.