_____अबोल______

तु अबोल,मी अबोल,अबोल गीत आपले
तु केसातुन माळलेस, श्वासही फ़ुलातले

अनाम तु,अनाम मी, अनाम हाक येतसे
अशांत पैजणी मनास लागते अटळ पिसे

दुर तुझ्या माझ्याही, हलणा-या सावल्या
ओलकळ्या डोळ्यांशी फ़ुलणा-या ओवल्या

मी तुझ्यात तुटताना हा नभरंग सावळा
तुझ्या उरात तुटलेला सुर शोधतो गळा

तु अलगदही ठेवशील पाण्यावर चांदणे
त्यांनाही चालते का असे अमिट गोंदणे ?

कलंडत्या दिशेवरी, हे मेघ रेखती तुला
कुणी नभास लावला अबोल रंग आपुला ?


–एस. के. [ तु उदास मी उसास, उदास सांज मावळे]

___संभ्रम____

तुझं उगवतानाचं
केशर अंग
जुने तरंग
लयीत कलत्या
तीरावरचा
तो भव्य प्रहर
हलकेच तमांत शिरल्यावर
तुझी हाक ऐकु येते
सजलमेघ वाटांवर
अचल अमित लाटांवर

त्यानं उतरणीला लागलेला
क्षितिजदीप
वितळतो…

प्रतिबिंबीत पर्वत
अंत:करणाच्या पायथ्याशी
संभ्रमी थेंब होतो

तेव्हा अन तिथेच
मी मावळतो
माझ्यातल्या
आंधळ्या सुर्यासकट….!!

–एस. के. [ ती आली ती वेळ ]

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.