___संभ्रम____

तुझं उगवतानाचं
केशर अंग
जुने तरंग
लयीत कलत्या
तीरावरचा
तो भव्य प्रहर
हलकेच तमांत शिरल्यावर
तुझी हाक ऐकु येते
सजलमेघ वाटांवर
अचल अमित लाटांवर

त्यानं उतरणीला लागलेला
क्षितिजदीप
वितळतो…

प्रतिबिंबीत पर्वत
अंत:करणाच्या पायथ्याशी
संभ्रमी थेंब होतो

तेव्हा अन तिथेच
मी मावळतो
माझ्यातल्या
आंधळ्या सुर्यासकट….!!

–एस. के. [ ती आली ती वेळ ]

तुमचा अभिप्राय नोंदवा

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदल )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदल )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदल )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.